پژوهش چین

China Study
“The Most Comprehensive Study of Nutrition Ever Conducted”
and
the Startling Implications for Diet, Weight Loss and Long-term Health
by T. Collin Campbell, PHD
and Thomas M. Campbell
First published 2006 by the BenBella Books
China Study 1
«پژوهش چین»
راهنمای رژیم‌های غذایی، برنامه‌های کاهش وزن و سلامت در بلندمدت
بر اساس پژوهش آکسفورد/کورنل/
مجموعه‌ی دو جلدی
اثر: کالین کمبل، توماس کمبل
ترجمه‌ی: آرش حسینیان
نشر مثلث، ۱۳۹۴
جلد اول: ۳۹۶ صفحه ، ۲۸ هزار تومان
جلد دوم: ۲۵۰ صفحه، در دست انتشار
این کتاب را می‌توانید از کتاب‌فروشی‌‌های طرف قرارداد با نشر مثلث (از جمله شهر کتاب‌ها) در شهرهای بزرگ خریداری کنید.

معرفی کتاب
این کتاب به زبانی نوشته شده که برای افراد غیرمتخصص نیز قابل فهم باشد. نویسنده به بررسی ارتباط بین نوع تغذیه و ابتلا به بیماری‌های مختلف از جمله سرطان‌ها، دیابت، بیماری قلبی و چاقی پرداخته است و در این راستا، از نتایج «پژوهش چین» نیز بهره گرفته است. منظور از«پژوهش چین»، مجموعه تحقیقات گسترده‌ای ‌است که طی چند دهه بر روی مناطق روستایی چین و مقایسه‌ی نوع تغذیه‌ و بیماری‌های آنها با کشورهای غربی از جمله ایالات متحد صورت گرفته است.
این کتاب حاوی نکات بسیار ارزشمندی در رابطه با تفاوت‌های پروتئین حیوانی و گیاهی، نوع ارتباط بیماری‌ها با تغذیه، ضعف‌های شیوه‌های کنونی پژوهش در علوم تغذیه، و همینطور پرده‌برداری از مافیای صنایع غذایی/دارویی/ دانشگاه/ رسانه/ و نظام بهداشت و درمان است. اگرچه روی سخن نویسنده در این کتاب جوامع غربی به ویژه ایالات متحد بوده است، اما وضع جامعه‌ی ما نیز از بسیاری جهات کم‌شباهت به وضعیت آنها نیست- شباهت‌هایی که با گسترش روزافزون مناسبات سرمایه‌داری در ایران روز به روز پررنگ‌تر می‌شود.
از متن کتاب:
اکثریت قریب به اتفاق دانشمندان، انسان‌هایی محترم، و خوش‌فکر هستند که انجام تحقیق برای خیر همگانی را بر منفعت شخصی ترجیح داده‌اند. با این وجود، دانشمندانِ قلیلی نیز هستند که حاضر شده‌اند روح‌شان را به بالاترین خریدار بفروشند. ممکن است تعدادِ این دانشمندان زیاد نباشد اما تاثیرشان می‌تواند زیاد باشد. آنها می‌توانند سازمان‌ها و نهادهایی که در آن عضویت دارند را بدنام کنند و از همه مهم‌تر، می‌توانند سردرگمیِ عظیمی برای افکارِ عمومی ایجاد کنند زیرا افکارِ عمومی غالباً از مناسبات پشت پرده خبر ندارد. ممکن است یک روز تلویزیون را روشن کنید و متخصصی را ببینید که از فوایدِ سلامتیِ همبرگرهای مک‌دونالد تعریف می‌کند، سپس روزنامه‌ای را در همان روز باز کنید که نوشته باشد برای محافظت در مقابل سرطان باید مقدار کمتری گوشت قرمزِ پرچرب بخورید. حرف کدام را باید باور ‌کنید؟
بخشی دیگر از وجهِ تاریکِ علم به برخی سازمان‌ها و نهادها مربوط می‌شود. کمیته‌ها و سازمان‌هایی هستند که گروه‌هایی جهت‌دار ایجاد می‌کنند که هدف‌شان عمدتاً تعقیب منافع‌شان خودشان است تا بررسی تحقیقات علمی با ذهنی باز. به نظرتان، اگر گزارشِ یکی از این سازمان‌ها بگوید راهکار رژیم‌های کم‌چرب چیزی جز فریب و شیادی نیستند، و گزارشِ یکی دیگر از این سازمان‌ها خلافش را بگوید، کدامیک درست می‌گویند؟
به واقع، این وجه تاریک علم، در کل نظام علمی جامعه پراکنده است. این سازمان‌ها تنها نهادهای مرتبط با سلامتی نیستند که در مسیر حقایق سنگ‌اندازی می‌کنند. برخورد خصمانه‌ی دانشکده‌های پزشکی، ابتدا مرا حیرت‌زده کرد اما به تدریج برایم آشکار شد که آنجا به واقع چیزی بیش از یک «بنگاهِ پزشکی» نیست. این سازمان‌های قدرتمند، علناً به دشمنی با ایده‌ای برخاسته بود که درصددِ نشان‌دادنِ ارتباطِ بین تغذیه با سرطان یا هر نوع بیماریِ دیگر بود. در ایالات متحد، درمانِ بیماری‌ها با دارو و همینطور انجام جراحی پس از ظهورِ علائمِ بیماری‌‌ها، برای صنایعِ پزشکیِ کلان یک کسب‌وکار محسوب می‌شود. به این دلیل است که ممکن است در تلویزیون ببینید «انجمن سرطان آمریکا»  (ASC) تقریباً هیچ اعتباری برای ایده‌ی تاثیر تغذیه بر سرطان قائل نیست و برعکسش همان‌روز در روزنامه بخوانید که «مؤسسه‌ی تحقیقاتِ سرطان آمریکا» (AIC) دریافته آنچه می‌خورید بر احتمالِ ابتلا به سرطان تاثیر می‌گذارد. کدام را باید باور کنید؟
در چنین وضع بغرنجی، تنها کسی که با درون این نظام آشنا باشد می‌تواند بینِ دیدگاه‌های صادقانه‌ی مبتنی بر یافته‌های علمی و دیدگاه‌های دروغین مبتنی بر منافع شخصی تمایز قائل شود. من برای سال‌ها درون این نظام فعالیت کرده‌ام و در مناصبی بسیار بالا خدمت کرده‌ام؛ به قدر کافی دیده‌ام تا بتوانم بگویم برخلافِ باور بسیاری آدم‌ها، علم همواره جستجوی صادقانه‌ی حقیقت نیست. در بسیاری موارد، علم با پول، قدرت، خودبینی، و حفاظت از منافعِ شخصی بجای خیر همگانی درگیر است. غالباً برای رسیدن به این نوع اهداف، نیازی به انجامِ اعمالِ غیرقانونی نیست. همینطور نیازی به معاملاتِ بزرگ، حساب‌های بانکیِ مخفی یا محققانِ خصوصی در لابی‌ هتل‌های پُر از دودِ سیگار نیست. ماجرا مثلِ فیلم‌های هالیوودی نیست؛ بلکه صرفاً داستانِ هر روزه‌ی دولت، علم و صنایع در ایالات متحد است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *