روش‌شناسی یگانه‌ی سیاست‌پژوهی

عنوان انگلیسی: The Unique Methodology of Policy ResearchPolicy Research

اثر: آمیتای اتزیونی (Amitai Etzioni)

ترجمه‌ی آرش حسینیان

ویراستار: حمید پشتوان

ناشر انگلیسی: Oxford Handbook of Public Policy, 2006

ناشر فارسی: اندیشکده‌ی تدبیر آب (iwpri.ir)، چاپ اول ۱۳۹۴

رایگان – خرید

 


معرفی اثر: 

متدولوژی «پژوهش‌های سیاست‌محور»(سیاست‌پژوهی) بایستی بسیار متفاوت از متدولوژی مورد استفاده در «پژوهش‌های دانش‌محور»(پژوهش‌های پایه) باشد؛ زیرا همواره هدف از انجام «پژوهش‌های سیاست‌محور» تغییر جهان است در حالیکه «پژوهش‌های دانش‌محور» به دنبال فهم جهان «همانطور که هست» هستند.

این دیدگاه که اگر جهان را بهتر بفهمیم خودبخود معلوم خواهد شد چگونه آن را بهتر سازیم، از نظر علمی مبنایی ندارد. به عبارت دیگر، اگرچه فهم علت‌های یک پدیده (ثمره‌ی «پژوهش‌های دانش‌محور»‌ موفق)، در تنظیم سیاست‌گذاری‌ها مفید است اما غالباً سیاست‌گذاران برای دستیابی به عملکرد مطلوب، به حجمِ زیادی اطلاعاتِ دیگر که به شیوه‌ای متفاوت ساختاربندی شده‌ باشند نیز احساس نیاز می‌کنند. «پژوهشگران سیاست‌محور»، علاوه بر یافته‌های بدست‌آمده از «پژوهش‌های دانش‌محور»، از حجمِ زیادی اطلاعات که هیچ مبنای تحلیلی یا پس‌زمینه‌ی نظری خاص (از آن نوع که پژوهش‌های دانش‌محور ارائه می‌کند) ندارد نیز بهره می‌گیرند. در این معنا، علم پزشکی که با تغییر تن‌ و روان انسان‌ها سروکار دارد نمونه‌‌ای از «علم سیاست‌محور» محسوب می‌شود. تخمین زده می‌‌شود که نیمی از اطلاعاتی که پزشکان بکار می‌گیرند هیچ مبنایی در زیست‌شناسی، شیمی یا دیگر علوم ندارد، بلکه بیشتر مبتنی بر انباشتِ تجربیات {عملی-م} است. این دانش تجربی، از یک گروه پزشکی به دیگری منتقل می‌شود، تحت این عنوان که “اینها شیوه‌هایی هستند که کارها به سرانجام می‌رسند” یا این عنوان که “این روش‌ها جواب می‌دهد”. همین موضوع در مورد دیگر علوم سیاست‌محور نیز صادق است. برای نمونه، جرم‌شناسی را در نظر بگیرید. . .

معرفی نویسنده: آمیتای اتزیونی، استاد تمام دانشگاه جورج واشینگتن است و در سوابق  خود ریاست مرکز سیاست‌‌پژوهی را نیز دارد.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *