چهاربدفهمی در باب سرشت انسان

 

This is a Persian translation of
Part three of “Sex at dawn: How We Mate, Why We Stray, and What It Means for Modern Relationships
By Christopher Ryan and Cacilda Jethá
HarperCollins, 2010
Cover seresht
«چهار بدفهمی در باب سرشت انسان»
اثر: کریستوفر رایان . کاسیلدا جتا
ترجمه‌ی آرش حسینیان، مینا خبوشانی، مهدی حسینی
نشر تلنگر . چاپ اول . ویرایش دوم . ۱۳۹۵
شابک: ۳-۲-۹۶۶۰۲-۶۰۰-۹۷۸
قیمت: ۱۵۰۰۰ تومان
تلفن سفارش: ۰۹۳۵۵۹۳۴۷۰۳ – ۰۹۱۵۵۱۳۸۵۴۲

 از متن کتاب:
می‌خواهند باور کنیم که همه‌چیز در حالِ بهتر شدن است، گونه‌ی ما در حالِ یادگیری، رشد، و کامیابی است، و ما در دورانی زندگی می‌کنیم که از همه‌ی دوران‌های گذشته بهتر است.
اما درست مثل میهن‌پرستی، “یعنی این اعتقاد که کشورتان، صرفاً به این دلیل که شما در آن زاده شده‌اید برتر از دیگر کشورها است”، این تصور که زندگیِ گونه‌ی‌ ما «در صلح‌آمیزترین لحظاتش» قرار دارد نیز همان‌قدر از نظرِ عقلانی بی‌اساس است که از نظرِ احساسی مایه‌ی تسلی است. به واقع، «علم» می‌‌تواند با “‌توضیح‌دادنِ چیزها، به گونه‌ای که تهدیدی برای موجودیتِ آنها ایجاد نکند” کارکردی اصولاً سیاسیِ در جهتِ «حفظِ شرایطِ موجود» ایفا کند.
به راستی اگر معلوم شود که انسانِ ماقبل‌تاریخ اتفاقاً در صلح و کامیابیِ نسبی می‌زیسته است، چه؟ اگر بفهمیم که برای انسان، دوران ماقبل‌تاریخ، اگر نه «دورانِ طلایی» حداقل «دورانِ نُقره‌ای» (یا «دوران بُرنزی») بوده است چطور؟ بدون آنکه بخواهیم در تصویرسازیِ آن دوران، به ورطه‌ی تصوراتِ اغراق‌آمیز و رویاگونه بیفتیم، آیا می‌‌توان جرئت کرد و این احتمال را در نظر گرفت که نیاکانِ ما در دنیایی زندگی می‌کرده‌اند که برای بیشترِ انسان‌ها، در بیشترِ روزها، همه‌چیز به اندازه‌ی کافی وجود داشته است؟ اکنون دیگر هرکسی می‌داند که “از غذای مجانی خبری نیست.” اما اگر گونه‌ی انسان اکثر تاریخش را در دنیایی با غذاهای مجانی سپری کرده باشد چطور؟ اگر بدانیم آن سفری که ما با تن‌آسایی و فراوانی آغاز کرده‌ایم در قرون اخیر، به پریشانی، کمیابی، و رقابتِ ظالمانه تغییرِ شکل داده است، آنگاه ارزش‌گذاری‌مان درباره‌ی دورانِ ماقبل‌تاریخ (و در نتیجه دوران کنونی) چه تغییری خواهد کرد؟

 

فهرست
چه صفاتی به ما نمی‌چسبد؟. ۴
فصل اول: ثروت‌ طبیعت (فقیر؟) ۶
منِ مسکینِ بینوا ۱۴
ناامیدیِ میلیونرها ۱۹
یافتنِ خرسندی در میانِ اقوامی «با نازل‌ترین سطح زندگی». ۲۴
فصل دوم: ممِ خودخواه (عنوانِ زننده‌ای است؟) ۲۹
هومو اکونومیکوس (انسانِ مقتصد) ۳۰
تراژدیِ منابعِ اشتراکی.. ۳۵
رؤیای پیشرفتِ بی‌پایان. ۴۲
دورانِ ماقبلِ تاریخ: اسیر در چنگالِ فقر یا غنوده در دامانِ وفورِ نعمت… ۴۴
جنبه‌های سیاسیِ زندگی در دورانِ پارینه‌سنگی.. ۴۹
فصل سوم: جنگی بی‌پایان بر سرِ وجودِ جنگ در دورانِ ماقبل‌تاریخ.. ۶۰
پروفسور پینکر، با چنگ و دندانی خونین.. ۶۳
ناپدید شدنِ مرموزِ «مارگرت پاور». ۷۱
غنائم جنگی.. ۷۶
یورشِ ناپلئونی (جنجال بر سر قومِ یانومامی) ۸۳
تلاشی عبث برای ریاکار جلوه‌دادن هیپی‌ها و درنده‌خوییِ بونوبوها ۸۹
فصل چهارم: عمرِ کوتاه: یک دروغ یا یک واقعیت… ۹۳
زندگی از چه زمانی آغاز می‌شود؟ و چه زمانی پایان می‌گیرد؟. ۹۸
آیا ۸۰ سالگی همان ۳۰ سالگیِ جدید است؟. ۱۰۲
بروز استرس تا سرحدِ مرگ.. ۱۰۸
به چه کسی می‌گویید خیالاتی؟. ۱۱۲
یادداشت‌ها ۱۱۸

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *